كتاب موسوم به « اهدآء الحقير في معنى حديث الغدير » تأليف معظم له در عراق بطبع رسيده و در تحقيق نسبت بموضوع ، منتهاى دقت و تتبع در آن مشهود است . در تكميل اين قسمت : ابن كثير در « البداية و النهايه » جلد پنجم صفحهء 208 چنين مينگارد : در مورد اين حديث ( حديث غدير خم ) توجّه مخصوصى از طرف ابو جعفر محمد بن جرير طبرى صاحب تفسير و تاريخ به عمل آمده و در نتيجهء تتبّع و فحص او در طرق حديث مزبور و الفاظ آن دو مجلَّد كتاب تشكيل يافته . و همچنين حافظ بزرگوار ابو القاسم ابن عساكر احاديث بسيارى دربارهء اين خطبه . ( خطبه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله در روز غدير خم ) آورده كه ما عين آنچه را كه نامبرده روايت نموده ذكر خواهيم نمود ؛ و سپس در نقل و روايت آن رساله اى تشكيل داده است . و شيخ سليمان حنفى در « ينابيع المودّه » صفحه 36 چنين نگاشته : از ابى المعالى جوينى ( 1 ) ملقب به امام الحرمين - استاد ابى حامد غزّالى ( رحمهما اللَّه ) حكايت شده كه با اعجاب و شگفتى گويد : مجلَّد كتابى در بغداد در دست صحّافي ديدم كه مشتمل بر روايات قضيهء غدير خم بود و بر آن نوشته بود - مجلَّد بيست و هشتم از طرق فرمايش رسيدهء از پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله ( من كنت مولاه فعلىّ مولاه ) - ! و مجلَّد بيست نهم آن در دنبال است ! ! و علوىّ هدّار حدّاد در كتاب خود « القول الفصل » جلد 1 صفحه 445 از قول حافظ ابو العلاء عطَّار همدانى ( 2 ) چنين مينگارد كه او گويد : من اين حديث را

--> ( 1 ) ابن خلكان در جزء 1 از تاريخ خود صفحه 312 دربارهء ابو المعالى جوينى چنين نگاشته : نامبرده از دانشمند ترين مؤرخين زمان اخير از اصحاب امام شافعى است كه در جميع علوم و فنون از اصول و فروع و ادب سرآمد اقران است و در شرح حال او و تأليفش ستايش فراوان نموده‌اند . تولد او 419 و وفاتش 478 اتفاق افتاده . ( 2 ) تولدش 488 و وفاتش 569 - شرح حال او در تذكرهء ذهنى جلد 4 صفحه 118 مذكور است سمعانى گويد : نامبرده حافظى است توانا و سخنگوئى است فاضل - داراى نهاد پاك و طريقهء پسنديده و از عبد القادر حافظ نقل شده كه او داراى تصانيفى است كه از آن جمله زاد المسافر است در پنجاه مجلد و نامبرده در قرآن و علوم آن پيشوائى است و در كتب شرح احوال ستايش بسيار نسبت به او شده است .